تبلیغات
مقاله ی آزاد

کوی دانشگاه تهران واقع در انتهای خیابان کارگر شمالی یکی از ۱۳ خوابگاه دانشجویی دانشگاه تهران و بزرگترین مجموعه خوابگاه دانشجویی در خاورمیانه‌است که در سال ۱۳۲۴ تحویل دانشگاه تهران شد و پس از آن نیز توسعه یافته‌است.

منبع ویکیپدیا

بقیه در ادامه ی مطلب


کوی دانشگاه تهران از خوابگاه پسران و خوابگاه دختران (خوابگاه فاطمیه) تشکیل می‌شود[۱]. کوی دانشگاه یک مجموعهٔ خوابگاهی بزرگ است که از تعدادی ساختمان یا بلوک ساختمانی تشکیل شده‌است. برخی از این ساختمانها نوساز و جدیدند و برخی نیز از قدمت زیادی برخوردارند.

خوابگاه دختران دارای کتابخانه، مرکز درمانی بهداشتی و مشاوره، زمین ورزش سر باز و فروشگاه است. در این خوابگاه حضور و غیاب صورت می‌گیرد و دانشجویان بعد از ساعت مشخصی در شب حق ورود ندارند. ظرفیت اتاق‌ها ۳ نفره است ولی معمولاً ۴ الی ۵ نفر در آن سکونت دارند. سرویس‌های بهداشتی، آشپزخانه‌ها و یخچال‌ها اشتراکی استفاده می‌شود. هر ساختمان دارای سالن مطالعه نیز هست.

ساختمانهای خوابگاه پسران به ترتیب از جنوب به شمال عبارتند از: ساختمان ۲۳، ساختمان ۲۱-۲۰، ساختمان ۱۹-۱۸، ساختمان ۲۲، ساختمان ۱۷-۱۶، ساختمان رسولیان یزدی، ساختمان ۱۵-۱۴، ساختمان کتابخانه و قرائتخانهٔ مرکزی، ساختمان ۴، ساختمان ۳، ساختمان ۵، ساختمان جمالزاده، ساختمان ۷، ساختمان مصلی‌نژاد و ساختمان امام علی و مهمتر از همه خوابگاه 6 که خود دارای یک سلف مجزا است.

دو خیابان اصلی شمالی-جنوبی و شرقی-غربی خوابگاه پسران در میدان اصلی کوی به هم می‌رسند. در کنار خوابگاههای کوی دانشگاه تعداد زیادی ساختمانهای رفاهی، صنفی و اداری نیز در محوطهٔ کوی وجود دارد. سینما کوی، زورخانهٔ کوی، سالن بدنسازی، کتابخانه و قرائتخانهٔ مرکزی، خانهٔ فرهنگ کوی، سالن غذاخوری، مسجد کوی، پذیرش، نگهبانی، فروشگاه مرکزی، نانوایی، تأسیسات، انبار و دفتر اموال، زمین چمن مصنوعی، سالن ورزش، بهار رایانه (طبقهٔ فوقانی سینما کوی) از معروفترین اماکن غیرخوابگاهی کوی هستند. خوابگاه پسران دارای سه درب برای تردد دانشجویان و کارمندان است. درب اصلی، درب پایین و درب گیشا که نگهبانی کل در کنار درب اصلی مستقر است.

سوابق حمله نظامی به کوی دانشگاه تهران

حمله شبانه ساواک، شهربانی و گارد دانشگاه تهران به خوابگاه و دستگیری ۴۰۰ دانشجو از رویدادهای مهم آن در سالهای قبل از انقلاب بوده‌است.[۲]

این خوابگاه در سال ۱۳۷۸ پس از برگزاری اعتراضات دانشجویی به توقیف روزنامه سلام توسط دادگاه ویژه روحانیت، شاهد یورش گسترده پلیس و نیروهای لباس شخصی بود که به کشته شدن یک نفر و زخمی شدن دهها دانشجو و تخریب بخش‌های عمده‌ای از امکانات دانشجویان انجامید (حمله به کوی دانشگاه تهران (۱۸ تیر ۱۳۷۸)). در پی این رویداد، تهران و برخی دیگر از شهرهای ایران تا ۴ روز شاهد بزرگترین اعتراضات دانشجویی - مردمی پس از انقلاب بود. صدها نفر در این اعتراضات دستگیر شدند. همچنین در سالگرد این رویداد نیز کوی دانشگاه تهران تا چندین سال، شاهد برگزاری اعتراضات دانشجویی بود.

در تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۸۸ و در پی اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری دهم ناآرامی گسترده دیگری کوی دانشگاه تهران را فرا گرفت که در پی آن خسارات بسیاری به اموال دانشجویان و کتابخانه کوی وارد آمد و طبق آمارهای منتشرنشده‌ای حداقل ۵ نفر از دانشجویان در این درگیری‌ها کشته شدند.این خبر چند روز بعد توسط مدیریت دانشگاه تکذیب شد. سایت کامپیوتر کوی دانشگاه واقع در ساختمان کتابخانه طبقه دوم نیز با از دست دادن ۴۰ عدد سیستم از مجموع ۷۰ عدد سیستم که در اختیار داشت تبدیل به مرکز خدمات رسانی شده است که باید پاسخگوی نیاز دانشجویانی باشد که قبلا با امکانات بیشتر مواجه بودند.

منابع

  1. بازدید سرزده احمدی نژاد از خوابگاه فاطمیه کوی دانشگاه
  2. «وقایع دانشگاه تهران». وبگاه دانشگاه تهران. بازیابی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۰۹.

پیوند به بیرون



برچسب ها : کوی دانشگاه , کوی فاطمیه , خوابگاه فاطمیه , حملات کوی دانشگاه ,