تبلیغات
مقاله ی آزاد

سلام در این مقاله قصد دارم توضیحات مختصری را با کمک ویکیپدیا به شما عزیزان عرضه کنم که مطالب مفید در اون کم نیست و بخش کوچکی از زندگی سیدالشهدا میباشد.

البته این مطلب بیشتر برای اون دسته از افرادیه که میخواهند از روی منطق حسین بن علی را بشناسند.

برای خواندن به ادامه ی مطلب بروید.


نویسنده:میثم صیامی

وبگاه نوسنده:مقاله آزادحسین بن علی در معنی عربی به فارسی خوانده میشود حسین پسر علی (ع) (امیر عرب و همچو برادر پیامبر اسلام)

حسین از مادر به دختر پیامبر اسلام بانوی دو عالم حضرت فاطمه(س) میرسد که از لحاظ دینی حسین(ع) از طرف والدین به اوج دین میرسد.

حسین(ع) متولد 3 شعبان سال 4 هجری قمری در مدینه (شهر رسول خدا) است و در روز دهم محرم الحرام سال 61 هجری قمری برابر با 21 مهر ماه سال 59 هجری شمسی در کربلا واقع در عراق در نبرد نابرابرانه ی کربلا به شهادت نائل شدند.

در میان شیعیان، از وی با القابی همچون امام حسین، اباعبدالله، ثارالله (به معنای خون خدا)، خامس آل عبا، سبط، وفی، زکی و سیدالشهدا نام برده می‌شود.سجاد(ع) فرزند وی میباشد که بعد از ایشان پرچم امامت بر ایشان نائل گردید


دوران کودکی

همان طور که ذکر شد امام حسین(ع) در اوایل ماه شعبان به دنیا آمدندحسین بنابر اکثر روایات در اولین روزهای شعبان سال چهارم هجری به دنیا آمد. محمد، پیامبر مسلمانان و پدربزرگ او، در همان سالهای کودکی حسین درگذشت. روایاتی از علاقه محمد نسبت به وی و برادرش حسن مجتبی نقل شده‌است. مانند «هر کس آنها را دوست داشته باشد من را دوست دارد و هر کس از آنها متنفر باشد از من منتفر است» یا «حسن و حسین سید جوانان اهل بهشت اند». حدیث دوم از دیدگاه شیعه اهمیت زیادی دارد و به اعتقاد آن گواهی بر حقانیت حسن و حسین بر امامت است.
البته بر امامت علی و فرزندان آن تا حضرت مهدی(ع) (نام اصلی محمد)در شیعه شکی نیست البته نوع دیگری از شیعه هست که بر 6 امام اعتقاد دارند که بحث آن را در آینده خواهیم داشت.


دوران جوانی تا زمان مرگ معاویه

حسین(ع) دوران جوانی خود را با خلافت علی (ع) گذراند و در نبرد ها و امامت و ولایت پدر کمک حال بود حسین پسر علی هنگام زمامداری پدرش او را در جنگ‌های جمل و صفین و نهروان همراهی کرده بود.

در روایات آمده است که روش امامت و رهبری بر جامعه در آن زمان از پدر به پسر میرسید مگر در زمان امام حسن (ع) که از برادر به برادر رسید که این خود بهونه ای بر دست معاویه و سایر جاهلان آن زمان میداد که علیه علی و در مجموع علیه اسلام قیام کنند در زمان امام حسن(ع) معاویه که تعهد و صلح اجباری با ایشان بست تا خود خلیفه شود البته امام حسن برای پایداری اسلام تن به این معاهده داد.
نکته لازم این بود که بنا به نوشته نویسندگانی چون دینوری از شرایط صلح حسن بن ابی طالب با معاویه، پرداخت سالیانه دو میلیون درهم از محل خزانه به حسین بود.که تمامآ در راه تبلیغ اسلام صرف می شود و بنا به خصوصیات امام حسین میتوان بر این مطلب اشاره داشت که ایشان حتی درهمی برای خود بر نمیداشتند.

بعد از مرگ معاویه در حالی که این معاهده به پایان رسید همه ی مردم به ویژه مسلمانان منتظر بودند که حسین بن علی به امامت برسد اما یزید پسر معاویه با اعتمادی که از سران دولت کسب کرده بود توانست به زور بر تخت بنشیند و در اصل میتوان جنگ کربلا را نه جنگ و شهادت بر آب بلکه جنگ بر سر ولایت و امامت امام حسین دانست .

نکته:در زمان حکومت معاویه دو عمل مهم از او در منابع تاریخی ثبت شده‌است. یکی هنگامی که در مقابل چندی از بزرگان بنی امیه در مورد حق مالکیت خود بر یک سری زمین‌ها ایستاد و دیگر آنکه از تقاضای معاویه برای پذیرش یزید بعنوان ولی عهد معاویه با این دیدگاه که تعیین ولی عهد بدعتی است در اسلام سرباز زد.


واقعه کربلا

حسین (ع) از همان ابتدا بیعت با یزید را نپذیرفت و زیر پرچم ظلم نرفت که در اینجا لازم است به سخن ایشان اشاره کرد که میفرمایند:( اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید ) درک این حرف در این زمان سخت میباشد چه بسا در زمان قدیم و در بین مردم جاهل عرب این سخن به میان بیاید البته به مطلب اصلی خود بپردازیم.

یزید نامه‌ای به حاکم مدینه نوشت و به او دستور داد که از حسین برای یزید بیعت بگیرد و اگر حاضر نشد او را به قتل برساند. حسین پسر علی موافق راه و روش حکومت هم عصر خود نبود. بنابراین حاضر به بیعت کردن با یزید نشد و با خانواده خود برای حج از مدینه به مکه رفت

در این هنگام عده‌ای از مردم کوفه که از مرگ معاویه با خبر شده بودند نامه‌هایی برای حسین نوشتند و از او خواستند تا به عراق و کوفه بیاید و نگذارد یزید بر تخت بنشیند برخی از مقالات در این باره نوشته اند که امام حسین علی رقم اینکه میدانست که چه واقعه ای ایشان و خانواده و یاران را تهدید میکند ولی به کوفه رفتند تا به دنیا نشان دهند که آزادگی چیست.

حسین نیز که مسلم بن عقیل را به کوفه فرستاده بود، خود مراسم حج تمتع را به عمره تبدیل کرد و بطرف کوفه حرکت نمود. ابتدا شماری از مردم کوفه با مسلم بن عقیل همراه شدند؛ اما با ورود عبیدالله بن زیاد که از طرف یزید به حکومت کوفه گمارده شده بود و خبر آورده بود که حسین مراسم حج را نیمه کاره گذاشته و قاضی شریح فتوای قتل او را داده‌است و مردم کوفه را تهدید کرده بود مسلم را ترک کنند تا بلکه حسین را از ترک حج و آمدن به کوفه منصرف کرده و مانع بیعت مردم کوفه با وی شوند، مردم کوفه بیعت خود را از حسین پسرعلی پس گرفتند و به مخالفت با حسین پسر علی روی آوردند البته کار بر این ناجوان مردی تمام کردند و حتی تعداد افرادی که قبول میکردند نامه به پسر علی نوشته اند به شمارش انگشتان دستان میرسد.
دیگر کار از کار گذشته بود و حسین در راه کوفه بود و وقتی این پیغام بشنیدند بر مسیر آمدند در کوفه بر کربلا سکنا گزیدند

پرونده:نقاشی ظهر عاشورا.jpg

 او سرانجام در روز دهم محرم سال شصت و یکم هجری قمری (برابر بیست و یکم مهرماه سال ۵۹ خورشیدی) به همراه ۷۲ تن از یارانش کشته‌شدند. شیعیان همه سال سالروز کشته شدن حسین را با مراسم مذهبی و عزاداری پاس می‌دارند.

البته بر من ببخشید چون قصد دارم در مطالب و مقالات بعدی در باره ی خود کربلا صحبت کنم.


دیدگاهها دربارهٔ حسین و انگیزه قیام کربلا

میان شیعیان در مورد انگیزه وی از حرکت به سوی کربلا دو نظر متفاوت وجود دارد. این دو عقیده گاه در تاریخ تشیع و میان دانشمندان شیعه بحث‌هایی به دنبال داشته‌است.

گروه اول معتقدند حسین پسر علی با توجه به دریافت تعداد زیادی نامه (که تعداد آن را تا هفتاد هزار ذکر کرده‌اند) از سوی مردم کوفه و پس از حصول اطمینان از اصالت آنها با تایید مسلم بن عقیل، و با اتکا به حمایت آنان به منظور سرنگونی حکومت بنی‌معاویه و جایگزینی حکومت خود به سوی کوفه حرکت کرد ولی به دلیل عمل مردم کوفه نتوانست به منظور نهایی خود برسد.

گروه دیگری از شیعیان معتقدند که با داشتن «علم غیب»، وی از ابتدا می‌دانست که چه اتفاقی خواهد افتاد ولی با این وجود این عمل را انجام داد. این گروه انگیزه‌او را احیاء دین اسلام می‌دانند.


آرامگاه

قبر حسین بن علی در شهر کربلا عراق قرار دارد اما همچنین در شهرستان صاحب استان کندز افغانستان آرامگاهی‌است که عدهٔ کمی از شیعیان افغانستان، آن را محل دفن سرِ بریدهٔ حسین بن علی می‌دانند. همچنین مقبره‌ای به نام رأس حسین (به فارسی: سر حسین) در مصر نیز وجود دارد که به وی نسبت می‌دهند.

نویسنده: میثم صیامی
وبگاه نویسنده:
مقاله آزاد
با استفاده از منابع دیگر:

  • فرهنگ شیعه، نویسندگان: محمد خطیبی و دیگران، انتشارات زمزم هدایت، ۱۳۸۵، شابک: ۷- ۷۳- ۸۷۶۹- ۹۶۴
  • جلاءالعیون (تاریخ چهارده معصوم علیهم لسلام)، علامه مجلسی، تحقیق سید علی امامیان، انتشارت سرور، ۱۳۸۳، شابک: ۳- ۳- ۹۱۴۶۷- ۹۶۴
  • شفاء، شجاع الدین، پس از ۱۴۰۰ سال


برچسب ها : امام حسین , کربلا , حسین , حسین در کوفه , حسین(ع) , امام حسین(ع) , امام حسین در کربلا , واقعه ی کربلا , عکس کربلا , واقعه در کربلا , حسین در کربلا , مقاله ای درباره ی کربلا ,
دنبالک ها : مقاله آزاد ,